yaş 32
herşey hala anlamsız
2 Aralık 2009
22 Kasım 2009
23 Eylül 2009
vucudumdaki savaşı hiç bu kadar bilinçle takip etmemiştim
iyiler ve kötüler, amaç aynı beni ele geçirmek
hissediyorum
tüm damarlarımda, hücrelerimde bir panik bir olağanüstü hal
koşuşturmaca
sıcaklıklar soğukluklar
ağrı ve sancılar
iyileşip tekrar zayıf düşen yerlerim
hissediyorum
hastalık beni ele geçirmeye çalışıyor
içimde bir şeyse onunla mücadelede
hastalığın kötü olduğuna karar veren ne peki
biraz dışarıdan müdahele edip bir kaç hap daha atıyorum
bakalım bunlar hangi tarafı güçlendirecek
gidip gelen dalga dalga bir ateş
bir sıcak bir soğuk
bir kaç hap daha
hissediyorum ve gülümsüyorum
bugüne kadar hep mücadeleleri seyretmiştim ama hissetmek
çok farklı, bir huzur yayılıyor acının ortasından
ah hastalık mı kazanıyor ne
damarlarımdan sanki sığmayacak büyüklükte yakıcı toplar geçiriliyor
göz kapaklarım ağrıyor
eklem yerlerim
hissetmek yaşamaya bedel
dur bakalım
bir kaç hap daha
Bu dudaklarımdaki zehir tadı
Bedenimi oynatamıyorum
Sadece gözlerim
Herşey bulanık, bir sis ardında, uyuşmuş, hayal gibi
Parmaklarım, kıpırdatmam lazım
yaşadığıma dair bir işaret
yavaşça zehirlendiğimi biliyordum
hemde belki buna da gönüllüydüm
ama böylesine felç olmak
ölü bir yaşama mahkum olmak
buna dayanamıyorum
ah bir kıpırdayabilsem ilk kendimi öldüreceğim.
bu acı dayanılmaz
acı aslında ne kadar basit bir kelime
hatta kelimeler ne kadar basit kalıyor anlatmaya
beni öldürür müsün.
gerçek manada
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
